Yaxşı bax özünə..

Robotlaşmaq arzusu ilə elə hey biryerlərə qaçırıq.Qatarına gecikmiş biri kimi məqsədlərimizə çatmaq üçün savaşır, bax beləcə yaşayırıq. Bir dayansaq, dərindən nəfəs alsaq ,deyirəm.. Hər dəfəsində düşündüyümüz problemlərdən, disiplindən, artıq həyatımızın mərkəzinə yerləşdirdiyimiz sosial şəbəkələrdən ,işdən , gücdən,enerjimizi sovuran o insanlardan, heç olmasa bir günlük uzaqlaşsaq,özümüzə dönsək, ruhumuz rahatlasa – dincəlsə ,deyirəm… Bir dəfə də o dəyərli vaxtı özümüzə ayırsaq, yaşadığımızı hiss etsək.. Lazımsız öhdəliklərdən azad olub, cibimizdən o öhdəliklərin daşlarını atsaq,deyirəm… Əllərimiz ciblərimizdə saatlarla qaçmadan, çətirsiz gəzsək yağışlı küçələrdə..Axı yağışdan kimə nə zərər gələr ki ?!

Səninlə birlikdə yaşasın içindəki o uşaq. Sərhəd qoyma ona,icazə ver etsin bütün dəlilikləri və hər şeyə rəğmən ilk günkü kimi təmiz saxla o ürəyi..Birilərinin gözlərində sevinci yarat və çalış onu həmişə yaşat. Ən kiçik uğurlarında belə dəyərləndir özünü.

Sonsuz olsun xəyalların, arzuların… Zatən edə bilməyəcəyin bir şey olsa,onun xəyalı belə gəlməzdi ağlına..

Sonsuz olsun hislərin,dibinə qədər yaşa. Təkcə xoşbəxtliyi, sevinci deyil, kədəri də ,hüznü də … (Burda depressiyada olmağı nəzərdə tutmadığımı diqqətinizə çatdırmaq isti(ə)yirəm 🙂 ) O zaman yaşamaq ,yaşamaq olur ,məncə . .

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin