Türkçülüyün 3 May Tarixi

1944 –cü il 3 May tarixi Türkçülük üçün yeni bir mərhələnin başlanğıcıdır.
Bəs nədir bu qədər 3 Mayı önəmli edən məsələ? 1945-ci ildən bu yana ənənə halına gələn 3 May Türkçülük gününün tarixi prosesi nədir, nələr yaşanmışdır?
Dövrün Baş naziri Şükrü Saracoğlu 5 avqust 1942 – ci il TBMM – dəetdiyi danışmada bunları söyləyir:
“Biz Türkük, Türkçüyük və daim Türkçü qalacağıq. Bizim üçün Türkçülük bir qan məsələsi olduğu qədər bir vicdan və mədəniyyət məsələsidir. Biz azalan və ya azaldan Türkçü deyil, çoxalan və çoxaldan Türkçüyük. Və hər vaxt bu istiqamətdə çalışacağıq.”

Dövrün baş nazirnin dediyi bu fikirlər əslində ölkədə Türkçülük idealogiasının nəqədər güclü olduğunu göstərəsdə ölkədə xarici dövlətlərində təsiri az deyildi. Türk millətinin qırmızı dalğadan təsirlənməsi və yurdda kommunizmin bir təhlükə olaraq yandaşlar toplaması, Nihal Atsızı və onun kimi düşünən bütün türkçülərin kommunizm qarşısında bir tədbirlər görmə mövzusunda düşündürürdü. Bu dövrdə yayımlanan “Bozkurt”, “Orhun” və “Çınaraltı” kimi dərgilərdə Türkçü mövzularda yazılar yazan Atsız, kommunizmin təsirində qalan çürümüş beyinləri bir “təhdid” olaraq qəbul edirdi.

3 may və sonrasını eslində 2 dövrə bölmək olar. Birinci mərhələ olaraq 1944 cü ildəZeki Velidi Togan, Hüseyin Nihal Atsız, Alparslan Türkeş, Reha Oğuz Türkkan, Cihat Savaş Fer, Nurullah Barıman, Fethi Tevetoğlu, Nejdet Sancar, Cəbbar Şenel və Cemal Oğuz Öcalın həbs olunma dövrü, ikinci mərhələ isə 1945 ci ildən başlayan Türkçün yeni mərhələsi.

Birinci mərhələ dediyimiz hadisələr 7 Sentyabrdan 1944-cü ildə başlayır , iddialar 29 Mart 1945 – ci ilə qədər davam etdir və Türk siyasətində qabaqda gələn 23 adın İrqçilik-Turançılıq ittihamı ilə mühakimə olunduğu bir prosesdir.
Nihal Atsız dövrün baş naziri Şükrü Saracoğluna Orhun dərgisində 1 Mart 1944-cü ildə və yenə bir ay sonra 1 Aprel 1944-cü ildə olmaqla iki açıq məktub yazaraq, Baş nazirəşikayət və xəbərdarlıq edir. Şikayet edilənlərin arasında Əhməd Cavad Emre, Sabahattin Ali, Sədrəddin Cəlal Antel və Həsən Əli Ucal də vardır. Nihal Atsız məktubunda Milli Təhsil Naziri Həsən Əli Yücelin əmri ilə kommunist yazılar özündəəs etdirən dərgilərin məktəblərə paylandığını və o dövrlərdə həbsxanada olan Nazim Hikmətə də gizli yollardan pul göndərildiyini yazar. Artıq Türkiyənin Milli Təhsil Nazirini ifşa edən Atsız düşüncələrini Millətinə bu formada çatdırar : “Universitetdə dövlət puluyla oxuyan tələbələri səhv yoldadırlar. Demək ki qoynumuzda ilan bəsləyirik. Hiyləgər zəhərli ilanlar, gözlədikləri yerlərdən yemləri gəldiyi zaman dövləti arxadan vuracaklar. QırmızısəhəriTürkiyəyəgətirməkistəyənxariciordularaagentlikedəcəklər“.

Dövrün Milli Təhsil Naziri Həsən Əli Ucal ilə o günlərin Ulus qəzeti redaktoru Falih Rıfkı Atayın təşviqi ilə Sabahattin Ali tərəfindən Atsız məhkəməyə verilir.Ankarada aparılan ilk məhkəmə 26 Aprel 1944 – cü il tarixində başlayır və məhkəmə zalı dövrün gəncləri tərəfindən tam olaraq doldurulur. Hətda bu sıxlıq o hətdəçatır ki, məhkəmə zalna pəncərədənə girildiyi deyilir. Nihal Atsız Məhkəmə Heyətinə: “Sabahattin Əlidən soruşulsun, xəyanətini sübut edək mi? Buna razıdır? ‘Deyə soruşar. Sabahattin Ali isə buna cavab verə bilməmişdir. Məhkəmə, 3 May 1944 gününə təxirə salınır.
Məhkəmə salonuna girə bilməyən gənclər Ulus Meydanına yürüyüşə başlayırlar, burada İstiqlal Marşı söyləmiş və kommunizm əleyhinə şüarlar atmışlar.. Karvan Ulus Meydanında sonra Baş nazir Şükrü Saraçoğlu ilə görüşmək istəmişlərsədə, bunda müvəffəqiyyətli ola bilməmiş, milliyyətçi gənclərin nümayişləri hökumət tərəfindən şiddətlə qarşısı alınmışdır. Bu nümayişlərdə həbs olunan universitetli gənclərin sayı 165 olaraq müəyyən olunmuşdur. Alparslan Türkeşin bildirdiyinə görə milliyətçi gənclər çox ağır şəkildə döyülür və təziqlərə məruz qalırlar
Alpaslan Türkeş mövzuyla əlaqədar olaraq bunları yazır: “3 May günü həyəcanla küçəyə atılan gənclər, var güc ilə döyüldülər. Başları yarıldı, gözləri partladı. Bəzilərinin qolları, qabırğaların sınıb “.

İstanbul 1 Nömrəli ənənə İdarə Məhkəməsində görüşülməyə başlanan və 65 iclas davam edən iddia daxilində Həsən Ferit Cansever, Fethi Tevetoğlu, Alparslan Türkeş, Nurullah Barıman, Zeki Özgür Sofuoğlu, Fazil Hisarcıklı, Hüseyin Nihal Atsız, Hüseyn Namık Orkun, Nejdet Sancar, Saim Bayrak, İsmət Rasim Tümtürk, Cihat Savaş Fer, Müzəffər Eriş, Fehiman Altan, Yusuf Kadıgil, Cəbbar Şenel, Zeki Velidi Togan, Orhan Şaik Gökyay, Hikmet Danı, Reha Oğuz Türkkan, Həmzə Sədi Özbək, Cemal Oğuz Öcal, Səid Bilgiç olmaqla ümumi 23 şübhəli mühakimə olundu və 29 Mart 1945 tarixində verilən qərarla şüpəlilərin 13-ü bəraət hökmü oxunarkən, Prof. Dr. Zeki Velidi Togan, Hüseyin Nihal Atsız, Reha Oğuz Türkkan, Nurullah Barıman, Cihat Savaşfer, Nejdet Sancar, Dr. Fəthi Tevetoğlu, Alparslan Türkeş, Cəbbar Şenel və Cemal Oğuz Öcal’a 10 ilə qədər uzanan dəyişik həbs və sürgün cəzaları verilmişdir. Daha sonra iddia haqqında qərarı Ali Məhkəmə “üsul vəəsas cəhətdən” pozdu və həbs olunanların dərhal azad edilməsi həmçinin məhkəmə işinin Hərbi vəziyyət Məhkəməsində
( Sıkıyönetim Mahkemesi ) göndərilməsini tələb etdi. Bu qərarə 26 oktiyabr 1945 – ci il tarixində İstanbul Hərbi vəziyyət məhkəməsinə çatdırıldı və həbs olunanlar tez bir zamanda azadlığa buraxıldı. Beləliklədə Türkçülərin 1 il 5 ay çəkən həbs müddəti sonunda Nurullah Barıman, Fethi Tevetoğlu, Alparslan Türkeş, Nihal Atsız, Reha Oğuz Türkkan, Cihat Savaş Fer vəCemal Oğuz Öcal bəraət etmişləridir.

Nihal Atsız məhkəmə ilə bağlı bu sözləri ifadə edər :
Kimsədənhaqsız yerə bir şey tələb etmirik. Atalarımızdan qalan mirsal olan bu torpaqlar bizim olması idealını qəlbimizdə daşıyırıq. Oraları unutmayaq istəyirik.

Mən bunlarışəxsim üçün istəmirəm. Oralarda ferma və ya mənzil quracaq deyiləm. Millətim üçün düşündüyüm hüquqlardan ötrükimsə mənə vətən xaini deyə bilməz. Bu çirkab böhtana da qarşılıq verməyi tənəzzül etmirem. Kimin xain, kimin vətənpərvərolduğunu tarix təyin edir. Hətta artıq təyin edib. ”
Topxana Hərbi Həbsxanada (Tophane Askeri Cezaevi ) məhbus olan bir ovuc Milliyətçi tərəfindən 3 May 1944 – ci il hadisələrinin il dönmündə
( 1945 ci il 3 May ) örtüsüz bir masa ətrafında edilən toplantı ilə anıldı. Bunulada Türk Milliyətçiləri hər il bu günü 3 May Türkçülük günü kimi qeyd etmeye başladılar.
1954 – cü ilən başlayaraq isə rəhmətlik Nihal Atsızın arzusu üzrə Türkçülər günü olaraq qəbul edildi.

Nihal Atsız 3 Mayı belə ifadə etmişdir :
“3 May 1944 … 3 May Türkçülüyün tarixində bir dönüş nöqtəsi oldu. O, zamana qədər yalnız duyğu və düşüncə olan, əbədi və elmi sərhədləri keçə bilməyən Türkçülük, 1944-ci ilin 3 Mayında birdən-birə hərəkət oldu.
Türkçülükdə ilk hərəkəti, 3 May 1944 Çərşənbə günü, Ankaradakı bir neçə min məchul Türk gənci etdi. Bu baxımdan Türkçülük tarixində onların xüsusi bir şərəfi vardır. Bundan sonra 3 May Türkçülerin günüdür. Ona bir bayram deyə bilməyəcəyəm. Çünki illərlə davam edən böyük əzablı o gün başlamışdır. Ona bir matəm demək də mümkün deyil. Çünki bu qədər çətinliklərin arasında bizə böyük bir imtahan vermək, cəsarət sahibi ilə qorxağı ər meydanında sınamaq, yaxşı ilə yamanı ayırmaq fürsətini vermişdir. O günə qədər təhlükələrdən xəbərsiz bir uşaq toyluğu ilə gedən Türkçülük 3 Mayda qəflətdən ayılmış, maskaların arxasındakı iyrənc üzləri görmüş, can düşmənlərini tanımış, dost sandığı xainləri ayırd etmiş, xəyalın yumşaq buludlarından gerçəyin sərt torpaqlarına düşmüşdür. Belə möhkəm bir nəticəyə çatmaq üçün çəkilən buqədər çətinliklər boşa getmiş sayılmaz. Bundan ötəri biz 3 Mayıs’a “Türkçülerin günü” deyib keçirik.
Xoşlanmayanlar onu mənimsəməsin. Yalnız özlərinə bənzəyənlər, yəni Türkə bənzəməyən onu yadırğasın. Biz 3 Mayı sevməkdə davam edəcəyik. Türkçülük, tək sandığı düşməninə qarşı 3 May hərəkətini edərkən onun cüt olduğunu acı bir sınaq ilə öyrəndi. Bu milli hərəkətin zəfərindən qorxan Türkçülük düşmənləri, Türkçülər orta əsrləri xatırladan vəhşiliklərlə həbsə atılır və əleyhlərində müxtəlif nəşrlər edilərkən, onları müzakirəyə çağırmaq kimi qəribəliklər də göstərdilər. Tarix bunu bağışlamayacaq və Türkçülərin günü olan 3 May, bir gün Türklərin günü olanda onlar tarixin böyük məhkəməsində layiq olduqları aqibətə uğrayacaqlar.

TÜRKÇÜLER! Birlikdə və ya tək olduqda, həryerdə 3 Mayıanaq. Anaq vəKürşadın xatirəsini ucaldaq.”

Türkçülər tarixin müxtəlif dövrlərində ağır sınaqlardan keçmiş ,güclü düşmənlərlə bərabər xainlərlə də çarpışmışlardır. Kommunizm oyunuda, kommunistlər nə qədər qəbul etməsələr də artıq fiyasqoya uğramışdır . Bunu anlamayanlar isə qəflət yuxularına hələ də kommunizmi yaşadmaqdadırlar. Ancaq tarix göstərdi ki, bu imtahan ( 3 May 1944 – cü il hadisələri ) Türkçülər üçün il imtahandır nədə sonuncu olacaqdır. Dünən Türkçülərə və Milliyətçilərə qarşı çıxardılan pafoslu kommunist düşüncələrin Milli düşüncə qarşısında tab gətirə bilməyib içi çürumüş toxum kimi məhv olduğunu görüb onu radikalv ə fanatik “dindar” – larla əvəz etdilər. Bu dövrdə Türkçülərə qarşı çıxarılan “dindar” görünümlü canilər əslində dindən anlayışı olmayan və kimlərinsə maşalardan başqa bir şey deyildirlər. Bu cür çürük beyinlər müxtəlif zamanlarda qarşımıza müxtəlif formalarda çıxmışdır və çıxacaqdır da. Ancaq biz yaşadıqca hər zaman sonları hüsran olacaqdır.

Ey Türkçülər! Hər zaman və tarixin müxtəlif dövrlərində Vətənimiz, Millətimiz və Gələcəyimiz üçün mübarizə vermişik. 3 May tarixi də bu mübarizələrimizin olaüstü dönüm nöqtələrindən biridir.

Türkçülük daim yaşamışdır, yaşayır və yaşayacaqdır.
3 May Türkçük gününüz qutlu olsun əzəz Türkçülər!!!
Tanrı sizi qorusun,Tanrı Türk Millətini qorusun.

Məqalənin Yazarı : Hüseyn Məmmədov

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin