Tanrının çomağı

Çox illər öncə çox uzaq bir ölkədə bir toplum yaşayırdı. Bu toplum çox əsgidən (qədimdən) bağımsız (müstəqil) dövlətə malik idi. Bu xalq acunda (dünyada) baş verən hər bir prosesdə çox yaxından iştirak edirdi. İllər keçdikcə xalq yad təsirlərə məruz qalır. Din pərdəsi altında aldadılan bu toplum yavaş- yavaş ətraf mühitə yadlaşır. Artıq əvvəlki bilgəlik (kamillik) öz yerini cahilliyə verirdi. Bu cahilliyə görə bu insanlar öz ulularından onlara miras qalan bağamsızlığı (müstəqilliyi) itirirlər. Öz bağamsızlığını (müstəqilliyini) itirən bu toplum əsarət altına düşür. Yadellilər bu toplumu istismar edirlər. Gözünü açmaq istəyərkən isə yalançı din xadimlərinin əli ilə yatızdırılırlar. Din adı altında onların ağılları tamamilə əllərindən alınır. Öz bağamsızlığını (müstəqilliyini) itirən toplum artıq sırası ilə öz yurdlarından qovulurlar, dillərini yavaş- yavaş itirirlər, əzəli torpağları işğal olunur. Xarici əsarət çağı (zamanı) bu toplumdan bir sıra bilgə, uzaq görən insanlarda çıxmışlar. Bu insanlar öz yazıları ilə bu toplumu oyandırmağa çalışsalar da, saxta din xadimlərinin tənqidinə tuş gəlmişlər. Toplumun içində sonrakı çağlar (zamanlar) bilgə insanlar çıxmışlar. Bu toplumdan çıxan Bilgə, Malik, Alptəkin, Yusif və s. şəxslər cəmiyyətləri üçün çalışmışlar. Bilgə öz mübarizəsi ilə toplumunu əsarətdən azad etmişdir. Yusif toplumunun irəli getməsi üçün acunda (dünyada) baş verən yeniliklərdən xalqının yararlanması üçün əlindən gələni etmişdir. Malik isə bağamsızlıq (müstəqillik) əldə edən toplumunu idarə etmişdir. Alptəkin isə xalqla iç-içə yaşayaraq dərdlərini öyrənib yardımlar etişdir. Lakin toplum bağamsızlığa (müstəqilliyə) tam hazır olmadığı üçün yenidən yad əsarətə düşür. Bilgə isə xalqı tərəfindən haqsızlığa məruz qalır. Onun toplumu üçün etdiyini toplumun böyük hissəsi unudur. Bilgə isə çox uzaq ellərdə vəfat edir. İllər ötdükdən sonra Tanrı tərəfindən yenidən topluma bir qurtarıcı daha göndərilir. Bağamsızlıq (müstəqillik) əldə edilsə də, toplum nankorluq edir və öz qurtarıcısını öldürür. Toplum öz bağamsızlığını (müstəqilliyini) qorusa da, bu bağamsızlıqdan (müstəqillikdən) istifadə edə bilmir. Toplum sanki hələ də əsarətdəymiş kimi davranır. İllərin acısını unutmur və getdikcə məhvə doğru sürüklənir, əzilir. Bu isə Tanrının çomağıdır. Tanrı öz çomağı ilə bu toplumu vurudu, toplum qurtarıcısını öldürən çağ (zaman). Bir şey danılmaz gerçəkdir ki, qədərimizi Tanrı yazsa da, taleyimizi biz özümüz seçirik.
Nağı Səfər

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin