Ölü insanların yaşayan sevgisi

Gözlərimin içinə bax, Lavinia. Söyləmək istədiyim sözlər var.Qorxunc,şiddətli və gerçək sözlər. Mənə bax,xahiş edirəm, gözlərini məndən qaçırma, söyləməliyəm bu sözləri, itirmək qorxusu ilə yaşamaq istəmirəm;
İlk dəfə tam 5 il bundan öncə həyat başqa təklifləri ilə qucaq açdı yaşantıma.Yeni düşüncələr, fikirlər, hisslər və bir o qədər də fərqli duyğular…
O andan etibarən artıq hansı istiqamətə doğru gedəcəyimi bilmədim. Duyğularıma, hisslərimə hakim ola bilmirdim. Qorxurdum…Ən çox da mümkünsüzlük qorxusu ilə baş-başa qaldım. Və o an anladım ki, xoşbəxt insanlar barmaqla sayılacaq həddədir. Bir daha təsdiqlədim; “sadəcə xoşbəxt anlar vardır ” fikrini…
Mən o an anladım ki, mənim həmin anlarda xoşbəxtlik səbəbim “sən”sən. Və insanların çobanyastığı ilə sevgilərini sınadıqlarını gördüm. Mən də o an sınamaq istədim: həmişə bir çobanyastığı ləçəyi əksik gəldi.
Sonra düşündüm ki, birisi üçün həm özümü, həm də çiçəyi məhv etməyimin heç bir əhəmiyyəti yoxdur. Bəlkə də sənə o xoşbəxtliyi yaşada bilmərəm, amma mənə xoşbəxtliyi bir tək sən yaşada bilərsən!
Baxıram da, sənin varlığın üzərində qurulmuş artıq bütün gələcəyim. Məni sənsiz həyatın qaranlığında qalmış bir məhkuma çevirmə, yalvarıram sənə. Fikirlərim nə qədər qarışıq olsa da, nəhayətində; “səni sevirəm, Lavinia!”
Əgər hisslərimə qarşılıq verəcəksənsə, əlimdən tutaraq, məni sənlə mükafatlandır.Yox, sənlə olmaz deyəcəksənsə, onda məni sənsizliklə cəzalandıracağını unutma. Seçim azaddır;
Sənə getmə deməyəcəyəm, amma getmə, Lavinia.

O an Lavinia içində bastırdığı həsrət duyğusu ilə əlindən tutdu Özdəmirin…
Beləcə, “əsirlik həsrət” nəhayət bu yazıda sonlandı.
#yaxşı#ki#xəyallarımız#var#ən#azından#əsrlik#həsrətə#son#qoyuruq#
#Özdemir Asaf#Lavinia#

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin