Gənc yazar Ləman Fərzaliyeva ilə müsahibə

Müsahib Ləman Fərzaliyeva “Sonuncu Əsr Hekayələri”kitabında yerləşən – “Sevgimizin nağılı”,”Müəllim”hekayələrinin müəllifi

 

  • İlk dəfə nə vaxt hekayə yazmaq fikrinə düşdünüz? Sizi nə ilhamlandırdı?

 

Uşaqlıqdan ədəbiyyata marağım var idi. 11 – 12 yaşımda artıq dünya ədəbiyyatı, klassiklər bir çox əsəri oxumağa başlamışdım. Oxumaq həvəsi məni yazmağa da, sövq etdi. Uşaqlıq dövrlərimdən qısa hekayələr, şeirlər yazırdım. Ancaq məndə özümə inamı, məktəb tədbirində yazdığım “Şəhidlər, milli qəhrəmanlar və vətən” haqqında olan şeirlərimin oxunması və aldığım təqdirlər oldu. Yazmaq üçün ilham almağıma isə yaşamağım, nəfəs almağım yetər.

 

  • Hekayənizin janrı geniş istifadə olunsa da, oxuduqda hiss olunur ki, müəllifin xüsusi və özünə məxsus toxunuşu var. Hər kəsin sevgi anlayışı fərqlidir, bəs Ləman xanım, hekayə müəllifi olaraq, sevgini necə izah edər oxucuya?

 

Əslində bu mövzunu seçəndə tərəddütlərim oldu. Çünkü, bildirdiyiniz kimi, çox geniş istifadə olunan bir janrdır. Ancaq qismətə çox inandığım üçün fikrimi dəyişmədim və bu risqi aldım. Seçimimdən çox şükür ki peşman olmadım. Əslində heç vaxt sevgi yaşamamışam. Ancaq düşünürəm ki, sevgi, məhəbbət hisslərini yaşamaq üçün, dünyanı, insanları sevməyi bacarasan. İnsanları, heyvanları, gülü – çiçəyi, ətrafı sevməyən bir insan məncə “sevgi nağılını” yaşaya bilməz. Sevmək üçün qəlbdə insaniyyət və mərhəmət olmalıdır. Çünkü sevgi özlüyündə fədakarlıq, qayğı, diqqət, anlayış və bir çox insani duyğuları birləşdirir. Sevgi və nifrət birbirlərinin kölgəsi kimidir. Hansının aydınlığa çıxacağı isə qarşımızdakı insandan asılıdır.

 

  • “Sevgimizin nağılı” hekayəsinin ən çox bəyəndiyim tərəfi isə, rahat oxunması, səliqəli və ardıcıl qurulması oldu. Fikrimcə oxucu üçün bu çox vacibdir. Sizcə bir yazar bu məqama diqqət yetirməlidir mi? Yoxsa maraqlı mövzu kifayət edir?

 

Mənim oxuyucu olaraq ən çox fikir verdiyim şey, kitabın yazılışı, yazıçının istifadə etdiyi özünə məxsus dil, verdiyi təsvirlər və ardıcıllıqdır. Çox maraqlı bir mövzu yazılma şəkinə görə bəsitləşib, öz marağın itirə bilər. Ancaq elə bir bəsit mövzunu, elə bir dillə yazmaq olar ki, artıq ordakı hər hansısa bir nüans oxucuya maraqlı gəlsin və özünü oxutsun. Məsələn Jojo Moyes “Me before you” kitabında adi bir mövzunu o qədər gözəl işləmişdiki, əsər başdan sona marağa səbəb olmuş və sonu isə məncə əfsanəvi şəkildə bitmişdi.

 

  • Aygün obrazını təhlil edəndə, məndə elə bir hiss yarandı ki, sanki bununla gənc oxucu xanımlara bir “nümunə” vermək istəyirdiniz? Doğrudur mu? Və əgər elədirsə, daha ətraflı məsləhətləriniz var mı?

 

Bəli! Aygün obrazı mənim indi qadınlarda görmək istədiyim şeyi çatdırırdı əslində oxucuya. Mən zəif, alçaldılmış, təhqir olunmuş və özünə inamı olmayan qadınları deyil, güclü, hər şeyi bacaracağına inanan və ümidini əsla itirməyən qadınları, qızları görmək istəyirəm cəmiyyətdə. Əslində bu mənim üçün ən həssas mövzulardan biridir. Çox yaxşı bir ailədə, özünə inanan bir insan olaraq böyüsəmdə, ətrafımda güvənsiz və ailə tərəfindən sıxışdırılmış, məhdudiyyətlər qoyulan insanlar çox olub. Belə ailədə böyüyən qız və ya oğlan fərq etmir, öz şəxsiyyətlərində müxtəlif qüsurlarla böyüyür və qızlar “Belədə olmalıdır! Atamdı döyər, yoldaşımdı təhqir edər.” fikirlərini mənimsəyir və oğlanlar isə “Kişiyəm, belədə etməliyəm!” sözləri ilə özlərini haqlı görürlər. Hekayədəki Aygün xarakteri yaşadığı hər şeyə rəğmən, hər mənada ayağa qalxan, ümidsizliyə düşsə belə kiçik bir təkanla özünə gələn güclü bir obrazdır. Həyatda hər bir insanın zəif düşdüyü, ümidsizliyə qapandığı anları olur. Əsas odur ki, öz ayaqları üstündə durmağı bacaran və hər mənada savadlı və öz dəyərini bilən insanlar olaq. Düşünürəm ki Aygün bunu bacarır. Heç bir şeyin əslində son yox,daha gözəl şeylərin başlanğıcı olduğunu göstərir. Ən əsası isə ona olanları, bağışlayır, lakin unutmur!

Sonda məsləhətim o ola bilər ki, qızlar heç bir kəsi özlərindən üstün tutmasınlar. Onlara zərər verən, əngəlləyən nə varsa həyatlarından çıxarsınlar. Ən əsası isə təhsil alsınlar. Çünkü, bir qadının gələcəyi hər hansı bir oğlan yox, onun təhsili, dünya görüşü və yetişdirdiyi övladlarıdır. Ümid edirəm ki, valideynlər övladlarının əllərindən təbii haqları olan oxumağı almasınlar.

Özümüzü ifadə edə biləcəyimiz şəraitlər yaradıb, gənc həvəskarlara bu cür dəstək olduğunuz və diqqətiniz üçün sizə və kollektivinizə minnəttaram!

Müsahibəni hazırladı-“Sonuncu Əsr” Jurnalistika bölməsinin rəhbəri,jurnalist Aysel Qarayeva

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin