Görmək, ya görə bilmək? (hekayə)

Bir nəfər həyəcanla ora-bura var-gəl edirdi. Hiss olunurdu ki, nə isə axtarır.
Bir azdan var-gəl etməkdən yoruldu və yol kənarında dayanan avtomobilə yaxınlaşdı. Üzünü avtomobilin arxa oturacağında oturan uşağa
tutaraq:
— Buraları tanımıram. Parkın yanında yerləşən çörək sexini axtarıram. Bura çox yaxın olduğunu deyirlər. Ancaq heç cür tapa bilmirəm, — dedi.
Uşaq avtomobilin pəncərəsini axıra qədər açdı.
Sonra:
— Mən də bura ilk dəfədir ki, gəlirəm. Ancaq hər halda sağ tərəfə getsəniz, yaxşı olar, — dedi.
O, uşağın bunu haradan bildiyini soruşdu. Uşaq:
— Cökə çiçəklərinin iyini hiss etmirsiniz? Quş səsləri də oradan gəlir, — deyə gülümsədi.
Adam heyrətdən donub qalmışdı. Daha sonra uşaq:
— Dərindən nəfəs alsanız, sobadan təzə çıxan çörəklərin ətrini də hiss edə bilərsiniz, — deyə davam etdi.
Adam dərindən nəfəs alandan sonra cibindən kağız pul çıxardı. Uşağa vermək istəyəndə onun kor olduğunu gördü. Uşaq işığa həsrət gözlərini ondan gizləməyə çalışaraq:
— Gözlərimi üç il əvvəl bir qəzada itirmişəm. Heç olmasa bir dəfə görməyi nə qədər çox istərdim? — dedi.
Adam bir anlığa uşağın göstərdiyi tərəfə baxdı və:
— Yox, əslində gözləri görməyən sən yox, mənəm, — deyə dilləndi…

BIR CAVAB BURAXIN

Rəyinizi daxil edin
Adınızı daxil edin